Prachtige, repetitieve VR Dungeon Crawler

Ruinsmagus kan bogen op fantastische kunst en solide gevechten, maar zijn kerkeraanvallen kunnen herhaling niet voorkomen. Lees verder voor onze volledige Ruinsmagus-recensie.


Sprekend als iemand die geen speciale affiniteit heeft met het medium, moet ik toegeven dat anime heel goed werkt in VR. Je kunt echt die grote, met insecten ogende personages in je ziel voelen staren en het bindweefsel tussen speler en NPC groeit sneller dan in meer realistische werelden. Bovendien komt de algehele visuele stijl echt naar voren in een headset.

Ruinsmagus gebruikt dit met groot effect. Het is een hartelijk avontuur met veel van de kenmerken van geweldige anime: een enthousiaste en persoonlijke cast, uitgebreide kennis om de idyllische wereld uit te werken en een meeslepende score die zowel het komische als het dramatische op de juiste momenten perfect raakt. Net als bij Tokyo Chronos en anderen ervoor, voelt het echt alsof je werelden binnenstapt die voorheen alleen in manga en op schermen werden bekeken. Als VR-presentatie is Ruinsmagus een liefdesbrief die klaar is om te worden ondertekend, verzegeld en afgeleverd.

Sommige van de andere elementen zijn er echter nog niet helemaal.

Er zit, eerlijk gezegd, verrassende diepte in deze VR-kerkercrawler. Als lid van het titulaire gilde breng je je dagen door met het wagen buiten een kleine nederzetting en in een reeks oude ruïnes om geleidelijk hun mysteries te ontrafelen. Stenen bewakers sluipen door de gangen, klaar om hel-achtige kogelaanvallen uit te voeren. Om ze af te weren, gebruik je verschillende magische aanvallen terwijl je jezelf verdedigt met een schild.

Het is de verdienste dat ontwikkelaar CharacterBank veel aandacht heeft besteed aan de gevechten van de game. Je hebt een standaard afstandsaanval ondersteund door twee speciale bewegingen – die allemaal kunnen worden verwisseld met nieuwe vaardigheden die worden ontgrendeld door de voortgang van het verhaal – en een combinatie van korte streepjesbewegingen en op timing gebaseerde schildparrying geeft je veel opties voor zowel het offensief en verdedigende kanten.

En als het klikt, is de actie van Ruinsmagus behoorlijk goed. Je kunt preventief een ijstoren of magisch schild werpen om je achter te verbergen voordat vijanden opduiken, en dan met streepjes om hen heen cirkelen om schade te voorkomen terwijl je vuurballen gooit, verlichting oproept of een spervuur ​​​​van kogels oplaadt. Het is misschien geen overdreven fysieke ervaring, maar het gebruik van schilden en sommige gebaren houdt de actie in ieder geval meer geworteld in VR dan veel andere games kunnen opbrengen.

Maar zoveel veelzijdigheid gaat ten koste van enige intuïtie. Het besturingsschema kan onhandig zijn, met grote acties die worden toegewezen aan vreemde combinaties en gebaren. Bij het herladen moet je naar beneden wijzen en vervolgens zowel de rechtergreep als de triggerknop tegelijkertijd indrukken. Zonder rechtstreeks naar je hand te staren om de animatie te bekijken, weet je nooit helemaal of je het goed hebt gedaan. Het wisselen van items doe je door een analoge stick omhoog te vegen, wat het moeilijk maakt om er snel doorheen te fietsen in het midden van een gevecht en frustrerend kan zijn als je dringend een genezingsdrankje nodig hebt.

Je vertrouwdheid met de besturing zal verbeteren met oefenen, maar de algehele lay-out zou kunnen worden herzien. Items bevinden zich op je borst en je kunt ze gemakkelijk per ongeluk pakken in plaats van een speciale beweging op te roepen, en veel spreuken vereisen dat je je aanval daadwerkelijk uitvoert, wat een historisch onnauwkeurige wetenschap is voor VR.

Wat echter problematischer is, is dat Ruinsmagus in zowat elk opzicht een inherent repetitief spel is. Dezelfde handvol kamers worden keer op keer gebruikt om het hoofd te bieden aan een steeds bekendere pool van vijandige typen waarvoor je niet van tactiek hoeft te veranderen, en veel niveaus bevatten kogelsponsbaasgevechten die de anders korte missiestructuur opblazen.

Hoewel het genre al goed wordt bediend in VR, vermoed ik dat dit beter zou hebben gewerkt als een scherpere, meer gevarieerde roguelite die veel van deze mechanica een nieuwe bestemming gaf en de verveling afwendde. Je kunt CharacterBank deze problemen praktisch horen erkennen naarmate het verhaal vordert. In één sectie zijn sommige grotten opnieuw versierd met graffiti, en een paar nieuwe soorten vijanden worden geïntroduceerd naarmate je verder komt in nieuwe acts.

Geen van deze verandert echter de kernervaring fundamenteel, en sommige van de zijplots komen uiteindelijk meer over als opvulling dan iets anders. Tenzij je absoluut door de campagne raast zonder het verhaal in je op te nemen, heb je minstens zeven of acht uur nodig om alle missies te doorlopen, maar er is hier niet genoeg variatie om je interesse de hele tijd vast te houden.

Maar hoewel de gevechten soms oud zijn, zijn de gevechten van de game nooit slecht, en fans van anime in het algemeen zullen het waarschijnlijk de moeite waard vinden om door te kijken om van de andere aspecten van de game te genieten. Terwijl je speelt, openen meer delen van de stad zich en, hoewel oppervlakkig, is het een rustgevend genot om te verkennen, gezonde personages te ontmoeten en foto’s te maken in cafés en winkels.

Er is zelfs af en toe een flits van echte schittering, zoals de introductie van de baas via virtuele 3D-vensters en leuke, gestileerde sequenties. Sommige van de cast die je zult ontmoeten, zijn een genot om mee om te gaan, zoals je moedige sidekick, Iris, en de combinatie van prachtige geplaveide straten en kalmerende viooltracks is genoeg om je in sommige gebieden een minuut of twee langer te laten blijven.

Ruinsmagus

Een deel hiervan wordt verwend door een aantal vrij veel voorkomende opstartbugs, waaronder een die ervoor zorgt dat personages verschijnen als spookachtige silhouetten die hun texturen missen, en de dialoog zou een andere pas kunnen gebruiken voor typefouten, maar ik hoop dat dit vrij snelle oplossingen zullen zijn.

Ruinsmagus Review – Laatste indrukken

Ruinsmagus is een prachtig spel met veel om van te houden, maar het is een gewatteerde ervaring die snel bezwijkt voor herhaling. Terwijl het gevecht zelf boeiend is, wordt het al snel dun om dezelfde ruïnes binnen te gaan – vaak zelfs exact dezelfde kamers – om voor de 100e keer tegen dezelfde vijanden te vechten, en er had meer kunnen worden gedaan om de ervaring te veranderen in de loop van zijn campagne. Maar vanuit een puur presentatieperspectief is de game een absoluut genot en een genot om tijd in door te brengen. Voor sommigen zal dat genoeg zijn om van Ruinsmagus te houden, maar de game zou enkele structurele structurele veranderingen nodig hebben om een ​​echte VR-klassieker te worden.

UploadVR heeft onlangs zijn beoordelingsrichtlijnen gewijzigd en dit is een van onze nieuwe niet-gelabelde beoordelingscategorieën. U kunt hier meer lezen over onze beoordelingsrichtlijnen.

Wat vond je van onze Ruinsmagus-recensie? Laat het ons weten in de reacties hieronder!

Leave a Comment

Your email address will not be published.